• باری در یکی از روزهای زمستانی آن سال بود که هنرمندی محلی،تندیس کوچک و زیبایی از تصویر شاعر آذری زبان ایران «شهریار» را به مدیر آن حوزه ،هدیه آورد. تصویری از آخرین سالهای زندگانی مرحوم «سید محمد حسین بهجت »با کلاه کهنۀ پشمی به سر، که سیگاری هم در میان انگشتان لرزان پیری،در گوشه لبش داشت. مدیر حوزه،که فردی مبادی آداب بود و ره و رسم بزرگی بهتر از ما میدانست، ضمن قدردانی از هنرمند، طی نامه ای، تندیس را به دفتر کار استاندار وقت ارجاع داد. استدلالش این بود که جنین تندیس زیبا و ظریفی از استاد شهریار، برازندۀ اتاق مقام عالی استان است. اما بر خلاف انتظار، هدیه برگشت، با جمله عتاب آلودی که در هامش نامه ی تقدیمی ،مرقوم گشته بود. ...
ويژه نامه
آمار وبسایت
  • بازدید امروز: 80
  • بازدید دیروز: 608
  • کل بازدیدها: 150087
وب لوکس موسسه خیریه آرزو وب لوکس وب لوکس وب لوکس وب لوکس
چندرسانه اي